بعد از تمهيد اين مقدّمات از جانب خدا ايشان را ندا مىكند ، و بخوان انعام و اكرام الهى مىخواند ، كه بشتابيد و مسارعت نمائيد به سوى نماز ، پس عظمت نماز را در نظر ايشان جلوه مىدهد ، كه بشتابيد به امرى كه باعث فلاح و رستگارى دنيا و آخرت است ، ديگر عظيم‌تر آن را ياد مىكند كه بشتابيد به عملى كه بهترين اعمال و عبادت است ، ديگرباره خدا را به عظمت و جلال و يگانگى ياد مىكند كه اى غافلان مخالفت چنين خداوندى كه بر همه چيز قادر است و يگانه است و معارضى و شريكى ندارد روا نيست ، اين ندارا مؤذّنان ظاهر بر گوش سر مىخوانند ، و آنان كه ديدهء ايمان و يقين ايشان شنوا گرديده‌اند نداهاى روحانى را نيز به گوش دل مىشنوند . چنانچه منقول است كه : وقت هر نماز كه مىشود منادى از جانب ربّ العزّه ندا مىكند كه : اى گروه مؤمنان برخيزيد و آتشهاى گناهان را كه بر پشت خود افروخته‌ايد به نور نماز فرونشانيد و خاموش گردانيد بلكه هر لحظه ايشان نداى جان‌فزاى يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ « 1 » را به سمع جان مىشنوند . پس چون بندهء سعادتمند از اين نداها اندكى هشيار گرديد ، و متوجّه نماز شد ، اوّل او را به پاكيزه كردن خود امر مىفرمايد ، كه بىادبانه داخل مجلس بزرگواران نمىتوان شد ، لذا امر كرده‌اند او را كه به بيت الخلا درآيد ، و كثافتهاى ظاهرى خود را از خود دور گرداند ، و در ضمن دعاهائى كه از ائمّه در آداب خلوت وارد شده تعليم او كرده‌اند ، كه چنانچه اين نجاستهاى ظاهرى مانع قرب است ، تلويثات معنوى كه از گناهان و اخلاق به هم رسيده بيشتر مانع است ، لهذا در آن حالت

--> ( 1 ) سورهء فجر : 28 .